สมุดแสดงความอาลัยออนไลน์
เพื่อนทั้งใกล้และไกลฝากคำไว้อาลัยไว้ในที่เดียวที่ครอบครัวเก็บไว้ได้
มีอะไรอยู่ข้างใน
ทุกคนเห็นหน้าเรียบๆ หน้าเดียวกัน ถามว่ารู้จักผู้วายชนม์อย่างไร แล้วให้ฝากข้อความ ความทรงจำ และรูป ฟอร์มขออีเมลเฉพาะคนที่อยากรับข่าวเรื่องพิธี
- 1ชื่อของคุณ
- 2คุณรู้จักคุณประไพอย่างไร
- 3ข้อความของคุณถึงครอบครัว
- 4ความทรงจำเกี่ยวกับคุณประไพที่คุณอยากแบ่งปัน
- 5รูปของคุณประไพ ถ้าคุณมี
- 6อยากรับข่าวเรื่องกำหนดการพิธีและการรวมตัวรำลึกภายหลังไหมอยาก ช่วยแจ้งด้วยไม่เป็นไร ขอบคุณ
- 7อีเมลของคุณเฉพาะเมื่อคำตอบของ “อยากรับข่าวเรื่องกำหนดการพิธีและการรวมตัวรำลึกภายหลังไหม” คือ อยาก ช่วยแจ้งด้วย
ดูแลสมุดแสดงความอาลัย
แชร์ลิงก์ไว้ในประกาศแจ้งข่าว ข้อความไว้อาลัย หรือข้อความที่บอกข่าวกับเพื่อนๆ คนที่อยู่ไกลหรือรู้ข่าวช้ามักอยากมีที่ให้พูดอะไรสักอย่าง สมุดเล่มนี้จะรวมถ้อยคำเหล่านั้นไว้ ไม่ให้กระจายอยู่ตามข้อความส่วนตัวและโซเชียลมีเดีย
ข้อความและความทรงจำเข้ามาตามที่แต่ละคนเขียน พร้อมชื่อผู้เขียนและบอกว่ารู้จักผู้วายชนม์อย่างไร หลายครอบครัวพิมพ์เป็นเล่มเล็กๆ ไว้ในงานพิธี หรืออ่านบางข้อความให้แขกฟัง
ความทรงจำมักเป็นส่วนที่ครอบครัวกลับมาอ่านซ้ำ เพราะเป็นเรื่องที่ไม่เคยได้ยินจากเพื่อนร่วมงาน เพื่อนบ้าน และเพื่อนเก่า ส่วนรูปที่ได้มาก็มักเป็นภาพที่ครอบครัวไม่เคยเห็น
เปิดสมุดไว้เป็นสัปดาห์ ไม่ใช่แค่ไม่กี่วัน เพราะคำไว้อาลัยยังเข้ามาเรื่อยๆ หลังพิธี อีเมลของคนที่ขอรับข่าวใช้เป็นรายชื่อสำหรับพิธีรำลึกหรือการรวมตัวในภายหลังได้
คำถามเรื่องสมุดแสดงความอาลัย
ใครอ่านข้อความได้บ้าง
เฉพาะคนที่บันทึกฟอร์มไว้ ข้อความไม่แสดงต่อสาธารณะ ทุกคนจึงเขียนได้อย่างเปิดใจเหมือนเขียนการ์ด ถ้าเพื่อนเป็นคนตั้งสมุดให้ ก็ส่งไฟล์ที่ส่งออกให้ครอบครัวได้ หรือบันทึกฟอร์มไว้ในบัญชีของคนในครอบครัวตั้งแต่แรก ไม่ว่าทางไหน ถ้อยคำก็ไปถึงคนที่ผู้เขียนตั้งใจเขียนถึง
วัด โบสถ์ หรือผู้รับจัดงานศพตั้งสมุดให้ครอบครัวได้ไหม
ได้ สร้างฟอร์ม เปลี่ยนชื่อและข้อความแนะนำ แล้วแชร์ลิงก์ให้ทั้งครอบครัวและแขก ตกลงกับครอบครัวไว้ว่าใครเป็นคนเก็บข้อความ เพราะคำตอบส่งถึงคนที่บันทึกฟอร์ม วิธีง่ายๆ คือส่งไฟล์ที่ส่งออกให้ครอบครัวสักสองสามสัปดาห์หลังพิธี เขาจะพิมพ์หรือเก็บไว้ก็ได้
พิมพ์สมุดออกมาได้ไหม
ได้ แต่ละข้อความเป็นหนึ่งแถว ชื่อ ความสัมพันธ์ ความทรงจำ และลิงก์รูปอยู่คนละคอลัมน์ จึงจัดหน้าทีละหน้าได้ง่าย เปิดลิงก์รูปแต่ละลิงก์แล้วบันทึกรูปที่ต้องการก่อนออกแบบหน้า ถามครอบครัวก่อนพิมพ์ความทรงจำที่เอ่ยถึงคนอื่น และตัดส่วนที่ดูเป็นเรื่องส่วนตัวเกินไปออก


